روش پارتیشن بندی و فرمت فضای ذخیره سازی در لینوکس

مقدمه

آماده سازی یک دیسک جدید برای استفاده درسیستم لینوکس می تواند سریع و ساده باشد.برای پارتیشن بندی و فرمت لینوکس ابزار،فرمت های فایل سیستم،طرح های پارتیشن بندی زیادی وجود دارند که اگر شما نیازهای تخصصی داشته باشید می توانند روند را پیچیده کنند. اما اگر بخواهید سریعا آن را اجرا کنید نسبتا مفید و سرراست است.
این مقاله روندهای زیر را پوشش می دهد:

  • شناسایی هارد دیسک جدید بر روی سیستم
  • ایجاد یک پارتیشن تک که کل درایو را پوشش دهد (اکثر سیستم عامل ها به جز یک ترتیب پارتیشن،حتی اگر تنها یک فایل سیستم موجود است)
  • فرمت کردن پارتیشن با فایل سیستم Ex14(به طور پیش فرض در اکثر توزیع های مدرن لینوکس)
  • نصب و راه اندازی و راه اندازی خودکار فایل سیستم در هنگام بوت

نصب ابزار

برای پارتیشن بندی درایو ما از ابزار parted استفاده خواهیم کرد. در بیشتر موارد ، این قبلا بر روی سرور نصب خواهد شد.
اگر شما بر روی سرور اوبونتو یا دبین هستید و هنوز parted را ندارید،می توانید آن را توسط دستور زیر نصب کنید:

اگر شما بر روی سرور فدورا یا سنتوئس هستید،می توانید توسط دستور زیر آن را نصب کنید:

شناسایی هارد دیسک جدید بر روی سیستم

قبل از اینکه درایو را راه اندازی کنیم،ما باید قادر به شناسایی درست آن بر روی سرور باشیم.

اگر این یک هارد کاملا جدید است،ساده ترین راه برای شناسایی آن بر روی سرور خود ممکن است جستجوی عدم وجود طرح پارتیشن بندی باشد.اگر ما از partedبخواهیم تا طرح پارتیشن بندی هارد دیسک های ما را لیست کند ،آن برای هردیسکی که یک طرح پارتیشن بندی معتبر نداشته باشد برای ما خطا خواهد داد.این می تواند برای شناسایی دیسک جدید به ما کمک کند:

شما باید خطای unrecognized disk label را برای دیسک پارتیشن بندی نشده جدید دریافت کنید.

همچنین می توانید از دستور lsblk استفاده کنید و به دنبال دیسک با اندازه صحیح بگردید که هیچ پارتیشن مرتبطی نداشته باشد:

اخطار

به یاد داشته باشید که lsblk را در هر نشست قبل از اعمال تغییرات چک کنید. شناسه های دیسک /dev/sd* و /dev/hd* لزوما بین بوت ها سازگار نخواهند بود . که به این معناست که خطری در پارتیشن بندی یا فرمت دیسک اشتباه وجود دارد اگر شناسه دیسک را به درستی بررسی نکرده باشید.
شناسه های دیسک مداوم بیشتری را در نظر بگیرید مثل /dev/disk/by-uuid، /dev/disk/by-label ، یا /dev/disk/by-id . برای اطلاعات بیشتر می توانید به این مقاله ما مراجعه کنید:
introduction to storage concepts and terminology in Linux

هنگامی که شما نام هسته ای را که به دیسکتان اختصاص داده شده بدانید می توانید درایو خود را پارتیشن بندی کنید.

پارتیشن بندی درایو جدید

همانطور که در مقدمه ذکر گردید، ما در این راهنما یک پارتیشن تک که کل دیسک را پوشش دهد ایجاد خواهیم کرد.

انتخاب استاندارد پارتیشن بندی

برای انجام اینکار،ما باید اول استاندارد پارتیشن بندی که می خواهیم استفاده کنیم را مشخص کنیم.GPT ،استاندارد پارتیشن بندی مدرن تر است، در حالیکه استاندارد MBR پشتیبانی گسترده تری را در میان سیستم عامل ها ارائه می دهد.اگر شما نیازمندی مخصوصی ندارید ممکن است بهتر باشد که در این نقطه از GPT استفاده کنید.
برای انتخاب استاندارد GPT ، در دیسکی که شما مثل این مشخص می کنید آن را تصویب کنید:

اگر می خواهید که از فرمت MBR استفاده کنید به جای آن این را تایپ کنید:

یک پارتیشن جدید ایجاد کنید

به محض اینکه فرمت انتخاب شد می توانید پارتیشنی که کل درایو را پوشش دهد توسط تایپ این دستور ایجاد کنید:

اگر lsblkرا چک کنید باید پارتیشن جدید را مشاهده کنید:

یک فایل سیستم بر روی پارتیشن جدید ایجاد کنید

حالا که یک پارتیشن جدید داریم، می توانیم آن را به عنوان فایل سیستم Ext4فرمت کنیم . برای انجام اینکار پارتیشن را به ابزار mkfs.ext4 تصویب کنید.
ما می توانیم یک برچسب پارتیشن را با تصویب پرچم –L اضافه کنیم.نامی را انتخاب کنید که به شما در تشخیص این درایو ویژه کمک کند:

نکته

اطمینان حاصل کنید که در پارتیشن و نه در کل دیسک تصویب کنید. در لینوکس دیسک ها نام هایی با عنوان sda, sdb, hda, و غیره دارند.پارتیشن های واقع بر روی این دیسک ها ،یک شماره اضافه شده در آخر دارند.بنابراین ما باید از یک چیزی مثل sda1 و نه sda استفاده کنیم.

اگر می خواهید برچسب پارتیشن را در تاریخ بعد تغییر دهید، می توانید از دستور e2label استفاده کنید:

شما می توانید روش های مختلف را برای تعیین پارتیشن با lsblk ببینید.ما می خواهیم که نام،برچسب و UUID پارتیشن را پیدا کنیم.

بعضی از ورژن های lsblk، اگر این دستور را تایپ کنیم تمام اطلاعات را چاپ خواهند کرد:

اگر ورژن شما تمام فیلدهای مطلوب را نمایش نمی دهد،می توانید به صورت دستی آنها را درخواست کنید:

شما باید چیزی شبیه این را مشاهده کنید.خروجی هایلایت، روش های مختلفی را که می توانید برای ارجاع به فایل سیستم جدید استفاده کنید نشان می دهد:

 

فایل سیستم جدید را مانت کنید

حالا می توانیم فایل سیستم را برای استفاده مانت کنیم.

استاندارد Filesystem Hierarchy توصیه می کند که از /mnt یا یک ساب دایرکتوری تحت آن برای فایل سیستم های مانت شده موقت استفاده کنید. آن هیچ توصیه ای برای اینکه فضای ذخیره سازی دائم بیشتر را کجا مانت کنید ندارد ، بنابراین می توانید هر کدام از طرح هایی که دوست دارید را انتخاب کنید.برای این مقاله ، ما درایو را تحت /mnt/dataمانت خواهیم کرد.
دایرکتوری را توسط تایپ این دستور ایجاد کنید:

مانت فایل سیستم به صورت موقت

شما می توانید فایل سیستم را به صورت موقت توسط دستور زیر مانت کنید:

مانت فایل سیستم به صورت اتوماتیک در بوت

اگر می خواهید فایل سیستم را به صورت اتوماتیک هر موقع که سرور بوت می شود مانت کنید ، فایل /etc/fstab را تنظیم کنید:

پیش از این ما دستور sudo lsblk –fs را برای نمایش سه شناسه فایل سیستم برای فایل سیستم خودمان صادر کردیم.ما می توانیم هر کدام از اینها را در این فایل استفاده کنیم. ما از برپسب پارتیشن زیر استفاده کرده ایم، اما شمامی توانید ببینید که در صورت استفاده از دو شناسه دیگر در خط دستور خطوط چگونه به نظر خواهند رسید:

نکته

شما می توانید درباره فیلدهای مختلف در فایل /etc/fstab توسط تایپ man fstab بیشتر بدانید.برای اطلاعات بیشتر در مورد گزینه های مانت موجود برای یک فایل سیستم خاص ، man [filesystem]را چک کنید . مثل (man ext4) در حال حاضر خطوط مانت بالا باید شما را به سمت شروع ببرند.

برای SSD ها،گزینه discard یک چیز الحاقی برای فعال کردن TRIM پیوسته است .بحث بر سر عملکرد وجود دارد و اثرات یکپارچگی انجام TRIM پیوسته در این حالت، و اکثر توزیع ها شامل روش TRIM دوره ای پیوسته به عنوان جایگزین هستند.

وقتی که تمام شد فایل را ذخیره کرده و بببندید.

اگر قبلا فایل سیستم را مانت نکرده اید،اکنون می توانید آن را توسط تایپ این دستور مانت کنید:

تست مانت

بعد از اینکه فضا را مانت کردیم، باید چک کنیم و مطمئن شویم که فایل سیستم قابل دسترس است.
توسط دستور df می توانیم چک کنیم که آیا دیسک در خروجی موجود است:

شما همچنین باید دایرکتوری lost+found را داخل دایرکتوری /mnt/data مشاهده کنید.که معمولا به روت فایل سیستم Ext*اشاره می کند.

همچنین می توانید با نوشتن در فایل تست چک کنید که فایل مانت شده با قابلیت خواندن و نوشتن است .

فایل را مجددا بخوانید برای اطمینان از اینکه عمل نوشتن به درستی انجام شده:

شما می توانید فایل را بعد از تایید اینکه فایل سیستم جدید به صورت درست کار می کند پاک کنید:

نتیجه گیری

درایو جدید شما باید اکنون پارتیشن بندی،فرمت،مانت شده وبرای استفاده آماده باشد.این روش کلی است که شما می توانید برای تبدیل یک دیسک خام به فایل سیستمی که لینوکس می تواند برای ذخیره سازی استفاده کند به کار ببرید.روش های پیچیده دیگری برای پارتیشن بندی ،فرمت و مانت کردن وجود دارند که می توانند در بعضی از حالت ها مناسب تر باشند، اما روشی که در این مقاله گفتیم یک نقطه شروع خوب برای کارکرد عمومی است.

منبع

ترجمه شده توسط : آرزو رنجبرپور

لینک کوتاه مقاله :