هایپروایزرها

نرم افزار هایپروایزر رایج کمی امروزه برای هاستینگ های ابری موجود هستند.این روش های مختلف مجازی سازی برخی تفاوت های کلیدی دارند،اما همه ابزاری را فراهم می کنند که یک هاست برای گسترش،نگهداری،حرکت و به اتمام رساندن سرور مجازی در مواقع لازم،نیاز دارد.

Kvm : مخفف “ماشین مجازی مبتنی بر هسته” یک زیرساخت مجازی سازی است که درهسته لینوکس ساخته شده است.هنگامی که فعال شد،این ماژول هسته ،سرور لینوکس را به یک هایپروایزر تبدیل می کند،که به آن اجازه می دهد میزبانی سرورهای مجازی را آغاز کند.این روش با آنچه که هایپروایزرهای دیگر معمولا کار می کنند متفاوت است،از آنجا که kvm نیاز به ایجاد یا شبیه سازی اجزای هسته که برای هاستینگ مجازی استفاده می شود ندارد.
Xen:یکی از رایج ترین هایپروایزرهایی است که امروزه استفاده می شود.برخلاف kvm، xen از یک میکروکرنل که ابزار موردنیاز برای پشتیبانی از سرورهای مجازی است را بدون اصلاح هسته هاست ،استفاده می کند.xen از دو روش مجازی سازی متمایز پشتیبانی می کند: paravirtualization که نیاز به شبیه سازی سخت افزار را مرتفع می کند اما نیاز به تغییرات مخصوص اعمال شده به سیستم عامل های سرورهای مجازی و مجازی سازی به کمک سخت افزار دارد،که از ویژگی های سخت افزار مخصوص برای شبیه سازی موثر یک سرور مجازی استفاده می کند بنابراین آنها می توانند از سیستم عامل های تغییر نیافته استفاده کنند.

ESXi: یک هایپروایزر در سطح enterprise است که توسط VMwareارائه شده است. ESXi از این نظر که به هاست برای داشتن یک سیستم عامل اساسی نیازی ندارد ، منحصر به فرد است. این به عنوان هایپروایزر “نوع ۱” ارجاع شده است و با توجه به عدم واسطه مابین سخت افزار و سرورهای مجازی ،بسیار کارامد است. با نوع ۱ هایپروایزرهایی مثل ESXi، هیچ سیستم عاملی نیاز به لود شدن بر روی هاست ندارد به دلیل اینکه هایپروایزر به تنهایی به عنوان سیستم عامل عمل می کند.
Hyper-V :یکی از روش های بسیار محبوب مجازی سازی سرورهای ویندوز است و به عنوان سرویس سیستم در سرور ویندوز موجود است.این Hyper-Vرا به عنوان یک انتخاب معمول برای توسعه دهندگان در حال کار با یک محیط نرم افزاری ویندوز تبدیل کرده است. Hyper-Vدر سرور ویندوز ۲۰۰۸ و۲۰۱۲ گنجانده شده است و همچنین به عنوان یک سرورمستقل بدون وجود نصب سرور ویندوز ، موجود است.

چرا هاستینگ ابری؟

ویژگی های ارائه شده توسط مجازی سازی به خوبی در محیط هاستینگ ابری نمایان می شوند.سرورهای مجازی می توانند با محدوده وسیعی از تخصیص منایع سخت افزاری پیکربندی شوند،بنابراین اغلب می توانند منابع اضافه شده یا حذف شده که در طول زمان نیازمند تغییرند داشته باشند.بعضی از هاستینگ های ابری می توانند یک سرور مجازی را از یک هایپروایزر به دیگری با داون تایم اندک و یا صفر انتقال دهند یا از سرور برای افزونگی در موقع خرابی آن نسخه دیگری تهیه کنند.

سفارشی سازی

توسعه دهندگان معمولا استفاده از vps را به خاطر کنترلی که در سراسر محیط مجازی دارند ترجیح می دهند.اکثر سرورهای مجازی که با لینوکس اجرا می شوند پس از اتصال به حساب روت (Administrator) به توسعه دهنده توانایی نصب و اصلاح هر نرم افزاری که لازم دارد را می دهد.
آزادی انتخاب با سیستم عامل شروع می شود.اکثر هایپروایزرها قادر به میزبانی تقریبا هر سیستم عامل مهمانی هستند،از نرم افزار اوپن سورس مثل لینوکس و BSD گرفته تا سیستم های اختصاصی مثل ویندوز . از آنجا، توسعه دهندگان می توانند شروع به نصب و پیکربندی بلوک های مورد نیاز برای هر آنچه که روی آن کار می کنند ،نمایند. پیکربندی سرورهای ابری ممکن است شامل یک وب سرور،دیتابیس،سرویس ایمیل یا اپلیکیشنی که توسعه داده شده است و برای توزیع آماده است ،باشد.

مقیاس پذیری

سرورهای ابری در جهت مقیاس پذیری بسیار انعطاف پذیر هستند. روش های مقیاس گذاری به دو رده گسترده ختم می شوند: مقیاس گذاری افقی و مقیاس گذاری عمودی. اکثر روش های هاستینگ می توانند به یک روش مقیاس گذاری شوند اما هاستینگ ابری در توانائیش برای مقیاس گذاری هر دو روش افقی و عمودی منحصر به فرد است.این به دلیل محیط مجازی است که سرور ابری در آن ساخته شده است : از آنجائیکه منابع آن بخش تخصیص داده شده از یک مجموعه فیزیکی بزرگ هستند، تنظیم این منابع یا تهیه ایمیج مجازی بر روی هایپروایزرهای دیگر آسان است .
مقیاس گذاری افقی ، که اغلب “scaling out” نامیده می شود، عملیات افزودن نودهای بیشتر به سیستم خوشه ای است.این ممکن است شامل اضافه کردن وب سرورهای بیشتر برای اداره بهتر ترافیک باشد،اضافه کردن سرورهای جدید به ناحیه برای کاهش تاخیر،و یا اضافه کردن کارگران پایگاه داده بیشتر برای افزایش سرعت انتقال داده باشد.خدمات وب جدید زیادی مثل CoreOS ، Dockerو Couchbaseدر راستای مقیاس گذاری کارامد ساخته شده اند.
مقیاس گذاری عمودی،یا “Scaling up”، هنگامی است که یک سرور تک با منابع اضافی آپگرید شده است.این ممکن است یک توسعه حافظه در دسترس ،تخصیص هسته های cpuبیشتر، یا بعضی از آپگریدهای دیگر که ظرفیت آن سرور را افزایش می دهند باشد.این آپگریدها معمولا راه را برای نمونه های نرم افزاری بیشتر ،مثل کارگران پایگاه داده برای عمل کردن بر روی آن سرور،هموار می کنند.قبل از اینکه مقیاس گذاری افقی مقرون به صرفه شود ،مقیاس گذاری عمودی روش انتخاب برای پاسخ به افزایش تقاضا بود.
با هاستینگ ابری،توسعه دهندگان می توانند بر مبنای نیازهای اپلیکیشن خود مقیاس گذاری کنند- آنها می توانند توسط استقرار نودهای vps بیشتر scale outو توسط آپگرید سرورهای موجود scale up یا هردو با هم هنگامیکه نیازهای سرور به طور چشمگیری افزایش یافته اعمال شوند.

نتیجه گیری

تاحالا،شما باید یک درک مناسبی از اینکه هاستینگ ابری چگونه کار می کند،شامل ارتباط مابین هایپروایزرها و سرورهای مجازی که مسئول آن هستند به دست آورده باشید.به علاوه چطور هاستینگ ابری می تواند با روش های هاستینگ معمول مقایسه شود.با استفاده از این اطلاعات در ذهن،می توانید بهترین هاستینگ را برای نیازهای خود انتخاب نمایید.

 

برای مطالعه بخش اول این مقاله به لینک زیر مراجعه نمایید:

هاستینگ ابری چیست؟(بخش اول)

 

نکته : برای مشاهده لینک های سفارش سرور مجازی و هاستینگ ابری رایگان کندوهاست به لینک فوق (بخش اول مقاله) مراجعه نمایید.

 

منبع

ترجمه شده توسط : آرزو رنجبرپور

 

لینک کوتاه مقاله :